Februari liet een dubbel beeld zien. Op het eerste gezicht leek het er rustig aan toe te gaan. De brede beursindices bewogen weinig en grote schokken bleven uit. Maar onder die ogenschijnlijke rust gebeurde er veel.
De invloed van Artificiële Intelligentie (AI) wordt steeds zichtbaarder, en beleggers reageren steeds onrustiger op de ontwikkelingen. Niet alleen in de koersen van individuele bedrijven is dat steeds zichtbaarder, maar ook in hoe beleggers hun geld verdelen over sectoren en regio’s. Sommige bedrijven kregen stevige klappen, terwijl andere juist profiteerden. Tegelijkertijd verschuift kapitaal langzaam van de Verenigde Staten naar Europa.
De maand februari in het kort:
- AI-ontwikkelingen zorgden voor scherpe koersreacties bij software- en kennisintensieve bedrijven. Beleggers reageren eerst, en gaan daarna kijken naar de gevolgen.
- Grote technologiebedrijven investeerden miljarden in infrastructuur, maar de top lijkt bereikt te zijn. Er moeten ook verwachtingen waargemaakt worden.
- Beleggers investeren steeds minder in de VS en steeds meer in Europa. De bredere spreiding en stabielere politieke situatie zijn daar de belangrijkste redenen voor.
- SemmieWealth’s portefeuille steeg voor de tweede maand op rij en doorstond de (on)rust op de financiële markten.
Onrust in een ogenschijnlijk rustige markt
De kortste maand van het jaar gaf een opvallend dubbelbeeld op de financiële markten. Voor wie enkel naar de portefeuille-ontwikkeling keek, leek er weinig aan de hand. Koersen hielden zich relatief goed en de markt oogde rustig. Maar onder de oppervlakte gebeurde juist veel. Beleggers waren afgelopen maand zichtbaar gefocust op één vraag: welke bedrijven krijgen straks echt moeite om te overleven, omdat Artificiële Intelligentie (AI) taken kan overnemen die hun nu nog geld opleveren?
Wat daarbij opvalt, is hoe sectorgericht die bewegingen waren. Niet “de markt” raakte in paniek, maar specifieke groepen bedrijven kregen in korte tijd harde tikken te verwerken. De aanleiding daarvoor zat vaak in concrete productupdates of publicaties die het idee versterkten dat AI niet alleen helpt om efficiënter te werken, maar ook bestaande software en dienstverlening kan vervangen.
Softwarebedrijven kennen een uitermate slechte start van het jaar
Een duidelijk voorbeeld kwam begin februari vanuit Anthropic. Het Amerikaanse AI-bedrijf kondigde rond 3 februari een nieuwe juridische tool aan die is bedoeld voor bedrijfsjuristen. De technologie kan contracten analyseren, geheimhoudingsovereenkomsten (NDA’s) beoordelen en helpen bij het controleren van regels en procedures binnen organisaties. Met andere woorden: werk dat nu vaak handmatig en tijdrovend is, kan deels worden geautomatiseerd.
Op zichzelf klinkt dat niet direct als “het einde van de sector”. Toch leek de beurs te reageren alsof er ineens een nieuw en ingrijpend scenario moest worden meegenomen in de waardering. Aandelen van dataleveranciers en juridische uitgevers die juist verdienen aan dit soort werkzaamheden kregen een stevige tik. Zo daalden RELX en Wolters Kluwer op één dag met respectievelijk ongeveer 14% en 13%.
Dit soort reacties laat goed zien hoe markten soms werken: eerst wordt het risico geprijsd, daarna volgt pas het rustige gesprek over de vraag hoe groot dat risico werkelijk is. Want tussen “een tool die iets kan” en “een sector die structureel wordt weggevaagd” zit in de praktijk een wereld van implementatie, klantgedrag, aansprakelijkheid, regelgeving en integratie met bestaande systemen. Maar op het moment dat beleggers het gevoel krijgen dat het verdienmodel van een sector kwetsbaar is, daalt de waardering vaak voordat de rook opgetrokken is.
Alsof dat nog niet genoeg was, zagen we in februari nog een heel ander voorbeeld dat de onrust onder de oppervlakte goed laat zien. Dit keer niet in juridische software, maar in de transportsector. Algorhythm Holdings kwam naar buiten met nieuws over hun zogeheten SemiCab-platform. Volgens het bedrijf kunnen klanten met hetzelfde aantal medewerkers 300% tot 400% meer vracht verwerken. De reden: het systeem automatiseert een groot deel van de planning en samenwerking tussen transportbedrijven.
Dat klinkt indrukwekkend. En juist dat soort cijfers maakt de markt gevoelig. Want als dit echt schaalbaar blijkt te zijn, dan rijst meteen de vraag: welke transportbedrijven verliezen straks efficiëntie, marges of marktaandeel? Beleggers kunnen al beginnen met risico’s in te prijzen, nog voordat duidelijk is hoe breed zo’n oplossing daadwerkelijk wordt toegepast.
Juist dit voorbeeld laat zien waarom het verstandig is om bij dit soort “disruptienieuws” even een stap terug te doen. Algorhythm was op het moment dat het nieuws uitkwam een zeer kleine speler, met een beurswaarde van ongeveer 2,6 miljoen dollar. Dat is, zeker in verhouding tot grote transportbedrijven, een bescheiden omvang. Wanneer een bedrijf van die schaal binnen één dag een hele sector in beweging zet, zegt dat ook iets over hoe gevoelig de markt is voor nieuwe verhalen.
Dat betekent niet dat de technologie per definitie geen waarde heeft. Maar het laat wel zien dat beleggers soms (te) snel conclusies trekken op basis van één persbericht of één presentatie. De vragen die daarna pas komen zijn minstens zo belangrijk. Werkt dit alleen in een testomgeving, of ook op grote schaal? Hoe snel kunnen bedrijven dit echt implementeren? En blijven de beloofde voordelen overeind wanneer duizenden klanten ermee aan de slag gaan?
Er kwam ook nog een derde klap die voor onrust zorgde en ervoor zorgde dat de koersen daalden. Citrini Research publiceerde een analyse waarin werd geschetst hoe AI richting 2028 een groot deel van kenniswerk zou kunnen overnemen. Zo’n toekomstscenario spreekt tot de verbeelding. Het geeft een samenhangend beeld van hoe economie, arbeidsmarkt en financiële markten zouden kunnen veranderen.
Maar precies dat maakt het ook krachtig voor de beurs op korte termijn. Beleggers kijken dan niet meer alleen naar één nieuwe tool, maar naar een veel groter verhaal. Als AI structureel taken overneemt, wat betekent dat dan voor softwarebedrijven, advieskantoren, platforms en andere dienstverleners die juist verdienen aan het organiseren en verwerken van informatie? Dat soort vragen kan in korte tijd veel onzekerheid creëren, en die onzekerheid zie je terug in de koersen.
In de financiële media werd deze beweging zelfs omschreven als een soort “AI-angstreactie”: een fase waarin beleggers in korte tijd opnieuw inschatten hoe groot de impact van AI kan zijn op bestaande verdienmodellen. Vooral softwarebedrijven en andere kennisintensieve ondernemingen kwamen daarbij onder druk te staan. Het gaat er niet om dat elk toekomstscenario van onderzoeksbureaus letterlijk uitkomt. Het punt is dat de markt tegenwoordig vaak al handelt alsof zo’n geschetst scenario morgen werkelijkheid wordt. En dan zie je wat we deze maand duidelijk terugzagen: eerst wordt er verkocht, daarna volgt pas de uitgebreide analyse.
Die reflex is vooral zichtbaar bij bedrijven die de afgelopen jaren geliefd waren om hun sterke eigenschappen: hoge winstmarges, voorspelbare omzet, veel terugkerende inkomsten en schaalbaarheid. Dat zijn precies de kenmerken van veel softwarebedrijven. Wanneer beleggers het gevoel krijgen dat AI die voorspelbaarheid kan aantasten, reageren ze extra scherp. Juist omdat de koersen in de afgelopen jaren al waren opgelopen op basis van optimistische verwachtingen over de toekomst.
Het punt is dat de markt tegenwoordig vaak al handelt alsof zo’n geschetst scenario morgen werkelijkheid wordt.
Tegelijkertijd verdwijnt het geld niet uit de markt. Het verschuift. In februari zagen we kapitaal bewegen richting bedrijven die profiteren van de opkomst van AI, maar minder direct het risico lopen om erdoor vervangen te worden. Denk aan producenten van chips, leveranciers van infrastructuur, energiebedrijven en partijen die grondstoffen leveren. De gedachte daarachter is logisch: software kan processen slimmer maken, maar stroom, netwerken en fysieke materialen kun je niet simpelweg automatiseren. Daardoor voelen dit soort bedrijven in tijden van onzekerheid relatief stabieler aan.
Voor beleggers die actief inspelen op kortetermijnbewegingen kan zo’n fase kansen bieden. Overreacties aan de ene kant betekenen vaak ook onderwaardering aan de andere kant. Maar voor lange termijn beleggers onderstreept februari vooral een andere les: het belang van spreiding. De brede markt bleef relatief stabiel, juist omdat winnaars en verliezers elkaar afwisselen. De wereldeconomie is groter dan wat er in één sector gebeurt. In een periode waarin technologische ontwikkelingen elkaar snel opvolgen en verwachtingen soms harder bewegen dan de onderliggende cijfers, blijft brede spreiding over regio’s en sectoren een praktische manier om risico’s te beperken, zonder de structurele voordelen van technologische vooruitgang mis te lopen.
Techsector gaat een nieuwe fase in
De AI-sector zelf blijft ondertussen volop in beweging. Waar februari vooral draaide om de vraag welke softwarebedrijven mogelijk geraakt worden door AI, zie je bij de grote technologiebedrijven een ander spel. Daar gaat het minder over vervanging en meer over schaal, samenwerking en vooral: enorme investeringen.
In de zomer van 2025 zorgde een overeenkomst tussen Nvidia en OpenAI voor gefronste wenkbrauwen. Er werd gesproken over een investering van mogelijk 100 miljard dollar vanuit Nvidia in OpenAI. Tegelijkertijd zou OpenAI een groot deel van dat geld weer besteden aan de krachtige chips van Nvidia. Voor buitenstaanders leek het bijna een gesloten systeem: geld dat binnen dezelfde kring blijft circuleren om de groei van AI verder aan te jagen.
Dat riep bij beleggers een logische vraag op. Is dit gezonde, vraaggedreven groei? Of ontstaat er een ecosysteem dat sterk leunt op onderlinge afspraken en voortdurende kapitaalinjecties?
Inmiddels lijkt dat bedrag van 100 miljard dollar niet meer realistisch. Nvidia-topman Jensen Huang gaf aan dat er zeker geïnvesteerd wordt, maar niet in die orde van grootte. De relatie tussen beide bedrijven blijft goed, maar het laat zien dat zelfs in de kopgroep van de AI-sector plannen kunnen worden bijgesteld.
Tegelijkertijd doen berichten de ronde dat OpenAI ook kijkt naar alternatieven voor Nvidia’s meest geavanceerde chips. Dat is op zichzelf logisch. In een sector waar technologische voorsprong snel kan verschuiven, wil geen enkel bedrijf volledig afhankelijk zijn van één leverancier. Andersom staat ook OpenAI onder druk. De concurrentie neemt toe en marktaandelen veranderen. Waar ChatGPT, OpenAI’s LLM, lange tijd dominant was, winnen concurrenten zoals Gemini, Grok en Claude terrein. In zo’n concurrerende omgeving worden strategische keuzes extra belangrijk.
Wat het geheel complex maakt, is dat het niet alleen om Nvidia en OpenAI gaat. Er is inmiddels een hele keten van bedrijven ontstaan die met elkaar verbonden zijn via contracten en infrastructuur. Oracle speelt bijvoorbeeld een belangrijke rol als leverancier van cloudcapaciteit voor grootschalige AI-toepassingen. Er werd gesproken over meerjarige en omvangrijke contracten tussen OpenAI en Oracle. Oracle heeft op zijn beurt weer afspraken met Nvidia over de levering van chips. Wanneer één partij in deze keten zijn plannen wijzigt, kan dat dus gevolgen hebben voor meerdere bedrijven tegelijk.
Beleggers kijken daarom niet alleen naar wie technologisch vooroploopt, maar ook naar de houdbaarheid van dit investeringsmodel. Nvidia kwam recent met kwartaalcijfers die op zichzelf indrukwekkend zijn. Een kwartaalomzet van ruim 68 miljard dollar en een nettowinst van meer dan 40 miljard dollar laten zien hoe sterk de huidige vraag naar AI-hardware is. De winstmarges zijn uitzonderlijk hoog. Toch reageerde de markt terughoudend en daalde het aandeel zelfs. Dat zegt minder over de huidige prestaties en meer over de verwachtingen. Wanneer waarderingen al hoog zijn, moeten cijfers niet alleen goed zijn, maar beter dan verwacht.
NVIDIA heeft tot op heden geen problemen om beleggers elke weer positief te verrassen
Een ander belangrijk punt is de financiering van al deze investeringen. Het bouwen van datacenters, het ontwikkelen van chips en het trainen van AI-modellen kost enorme bedragen. Een deel wordt betaald uit de winst die bedrijven nu maken, maar steeds vaker wordt ook geld opgehaald via de uitgifte van obligaties. Daarmee verschuift de aandacht van puur groei naar balans en kredietwaardigheid.
Daar zie je verschillen ontstaan. Bij sommige bedrijven komt de kredietbeoordeling onder druk wanneer de schulden snel oplopen. Tegelijkertijd zijn er partijen waar beleggers juist veel vertrouwen in hebben. Alphabet gaf bijvoorbeeld een 100-jarige obligatie uit. Dat is uitzonderlijk; zulke looptijden zie je normaal gesproken vooral bij overheden. Beleggers moeten er dan vertrouwen in hebben dat een bedrijf over tientallen jaren nog steeds relevant en winstgevend is. Alphabet haalde ongeveer 20 miljard dollar op en de vraag naar deze obligatie was vele malen groter dan het aanbod. Dat laat zien dat sterke balansen nog altijd veel vertrouwen genieten op de kapitaalmarkt.
Wat we hier zien, is dat de AI-sector een nieuwe fase ingaat. In het begin draaide het vooral om innovatie en snelle adoptie. Nu verschuift de aandacht naar schaal, concurrentie en financiering. Het gaat niet alleen meer om wie het beste model bouwt, maar ook om wie toegang heeft tot voldoende kapitaal, infrastructuur en betrouwbare partners om die technologie wereldwijd uit te rollen.
Voor beleggers maakt dat het speelveld complexer. Technologische voorsprong blijft belangrijk, maar is niet voldoende. De kwaliteit van de balans, de mate van afhankelijkheid van andere partijen en de manier waarop investeringen worden gefinancierd, spelen een steeds grotere rol. In een sector waar bedragen van tientallen miljarden bijna normaal zijn geworden, wordt financiële discipline minstens zo belangrijk als groeiverwachtingen.
Dat maakt de sector niet minder interessant. Integendeel. Maar het vraagt wel om nuchterheid. Niet elke aankondiging betekent automatisch duurzame winstgroei. En niet elke koersdaling betekent dat het verhaal voorbij is. Juist in een omgeving waar verwachtingen hoog zijn, blijft het verschil tussen sterke onderliggende cijfers en puur enthousiasme bepalend voor de lange termijn.
Kapitaal zoekt nieuwe richting
Naast de beweging binnen de tech-sector zien we ook bredere verschuivingen op wereldniveau. Net als in 2025 begint 2026 relatief gematigd voor de Amerikaanse aandelenmarkten. De Amerikaanse S&P 500 index staat weliswaar licht in de plus, maar de uitbundigheid van eerdere jaren ontbreekt. Vooral de grote technologiebedrijven, die lange tijd de kar trokken, liggen wat minder goed in de markt.
Wat ook opvalt, is dat beleggers hun blik voorzichtig verbreden. Lange tijd gold de Verenigde Staten als dé plek om belegd te zijn. Dat narratief lijkt langzaam te kantelen. Grote institutionele beleggers spreken zich steeds vaker uit over het belang van geografische spreiding. Europa profiteert daarvan. In februari stroomde er op maandbasis een recordbedrag naar Europese aandelenfondsen, terwijl de Stoxx Europe 600-index nieuwe hoogtepunten bereikte.
Europese aandelenmarkt profiteert van extra instroom en relatieve rust
Een belangrijke reden voor deze rotatie is samenstelling. De Amerikaanse markt leunt sterk op technologie en software. Europa kent relatief meer bedrijven in industrie, financiële dienstverlening, energie en defensie. Juist die sectoren profiteren momenteel van investeringen in infrastructuur, herindustrialisatie en verhoogde defensie-uitgaven. Voor beleggers die hun blootstelling aan technologie willen verkleinen, kan Europa daardoor aanvoelen als een logisch alternatief.
Valuta speelt daarbij ook een rol. De Amerikaanse dollar is het afgelopen jaar flink verzwakt. Voor Europese beleggers maakt dat investeringen binnen de eurozone relatief aantrekkelijker, omdat het valutarisico kleiner is en de wisselkoers minder tegenwind geeft.
Daarnaast blijft de Amerikaanse politiek een bron van onzekerheid. Recente uitspraken van het Supreme Court zorgden opnieuw voor beweging rond eerder ingevoerde importheffingen. Tarieven die eerder voor onrust op de markten zorgden, werden ongeldig verklaard. Dat leidde tot nieuwe voorstellen vanuit de politieke hoek om alternatieve handelsmaatregelen in te voeren, waarbij percentages van 10% tot zelfs 15% werden genoemd. Zulke signalen vergroten de onzekerheid voor internationale handelspartners en bedrijven die afhankelijk zijn van wereldwijde supply chains.
Amerikaanse industriële activiteit neemt weer toe
Daar komt bij dat het ongeldig verklaren van eerdere heffingen ook binnenlandse gevolgen kan hebben. Bedrijven zien mogelijkheden om juridische stappen te ondernemen om geleden schade te verhalen. Dat creëert een nieuwe laag van onzekerheid rondom handelsbeleid en regelgeving.
We zien hier geen abrupte verschuiving, maar een geleidelijke herpositionering. Beleggers zoeken opnieuw balans. Niet weg uit de Verenigde Staten, maar minder eenzijdig gericht op één regio en één sector. Na jaren waarin Amerikaanse technologie dominant was, ontstaat er ruimte voor bredere spreiding.
Voor lange termijn beleggers onderstreept dit opnieuw het belang van geografische diversificatie. Economische groei vindt niet plaats in één land of in één sector. Door wereldwijd te beleggen, voorkom je dat je volledig afhankelijk bent van het sentiment rond één markt of politiek dossier. Juist in een periode waarin technologie, rente, valuta en geopolitiek elkaar beïnvloeden, blijft spreiding een stabiele basis.
Een markt met twee gezichten
Afgelopen maand liet je als belegger zien hoe snel verhalen richting kunnen geven aan financiële markten. Nieuwe technologie, grote investeringen en geopolitieke ontwikkelingen volgen elkaar in hoog tempo op. Dat zorgt voor scherpe bewegingen binnen sectoren en regio’s, terwijl het totaalbeeld soms verrassend stabiel blijft.
De invloed van kunstmatige intelligentie wordt steeds groter. Niet alleen technologisch, maar ook in hoe beleggers risico’s inschatten en kapitaal verdelen. Tegelijkertijd zien we dat verwachtingen soms sneller bewegen dan de onderliggende realiteit. Dat hoort bij periodes van innovatie en verandering.
Voor lange termijn beleggers is juist dat onderscheid belangrijk. Structurele ontwikkelingen, zoals productiviteitsgroei door technologie, spelen zich over jaren af. Koersreacties spelen zich vaak af in dagen of weken. Door wereldwijd te spreiden en niet afhankelijk te zijn van één sector, één technologie of één regio, blijft een portefeuille beter in balans.
In een omgeving waarin beweging onder de oppervlakte soms groter is dan op het eerste gezicht lijkt, blijft discipline belangrijker dan snelheid. Niet elke kortetermijnbeweging vraagt om actie. Uiteindelijk draait vermogensopbouw niet om het voorspellen van elke verschuiving, maar om het consistent meebewegen met de wereldeconomie.
| SemmieWealth portefeuille | Bruto rendement januari | Bruto rendement 2026 (YTD) |
|---|---|---|
| Defensief: | 1,28% | 2,03% |
| Neutraal: | 1,31% | 2,37% |
| Offensief: | 1,41% | 2,80% |
| Zeer offensief: | 1,50% | 3,23% |